Utanırım


Utanırım Şiiri

Cürmü hadsiz bir kul iken,
yerdiğimden utanırım
Benliğimi saran diken;
derdiğimden utanırım
Rabbim Kerîm, adım ansa,
izin için ışık yansa
Sır kapısı aralansa,
erdiğimden utanırım
Kimi zengin zevke saçar,
kimi yoksul, derde düçâr
Muhtaç gördüm avuç açar,
verdiğimden utanırım
Hakk, beklerken cenahına,
uzak düştüm dergahına
Güzel amel tezgâhına,
serdiğimden utanırım
Yanıyorsam için için,
ârif bilir bu hal niçin
Geç kalmışım sual için;
sorduğumdan utanırım.
Vecde buyur derken özüm,
secde arar alnım, yüzüm
Aynalara gitti gözüm,
gördüğümden utanırım.

Mecit Aktürk


Yazar: Admin

Görüntüleme: 40 defa

Kategori: Şiir

Yayınlanma Tarihi: 07 Kasım 2017

Cevap bırakın