Sonbahar

Sonbahar

Sonbahar Şiiri

Bir ağaç
Sonbaharda.
Sararıp solmuş benzi
Boyamış
kaldırımları
Vişne çürüğünden sarıya
Uçurmuş
kuşları yuvalara
Yapraklarını yere
Rüzgarla.
Yarı çıplak ve biçare!
Bakmış elveda
demeden gidene.
Bir eli cebinde
Öbüründe
kitapla
Duran adama
”Hazan vakti
bendeki”
Demiş hafifçe
Yeşeren umutlarımdı döktüklerim
Gelmeyecek gidenim
Ondandır
üşümüşlüğüm.
Hüzündü kapıyı çalan
Usulca!
Sokulur içime
Enkaz misali bir zihin,
Takaatsiz beden,
Arada uzaklara dalan
bir çift göz
Bırakır.
Kalanlara benden.

Ahmet Volkan Kani

Bir önceki yazımda « makalem var.
yorum yok
30
5 Kasım, 2017
ETİKETLER :

Yorumlar



Bir Yorum Yazmak İstermisiniz ?