Son Mektup

Son Mektup

Son Mektup Şiiri

Hapsettim yüreğime acı veren adını
Her dilime geldikçe, eziyorum, bil e mi…
Mahşere dek dediğim aşkımın miâdını
Gam seli yükseldikçe çiziyorum, bil e mi…
Aldım mesajlarını; sözünü dinleyerek
Bakmıyorum yollara, perişan…inleyerek.
Sevdanın gölgesinde hergün serinleyerek
Ettiğim yeminleri, bozuyorum, bil e mi…
Deseler de “kordur aşk”, gün be gün artan, azan
Dindi kırgın gönlümde, artık esmiyor hazan
Bir tek aynalar kaldı sürekli oyun bozan
Baktıkça, gördüğüme, kızıyorum, bil e mi…
Kâbus olup geceme, hep uykumu kaçırıp,
Ne geçti ki eline, bana zehir içirip?
Sayende her sevgiyi kırk elekten geçirip
Anlamlı bakışları, süzüyorum, bil e mi…
Sinse dahi kokusu her köşeye bucağa
Düşmem artık bir daha aşk denen o tuzağa
Kim sevdadan söz etse kaçıyorum uzağa
Tehlikeyi önceden, seziyorum, bil e mi…
Sıktım dudaklarımı, çıkmasın diye ismin
Artık ne kalbimdesin, ne hayâlimde resmin
Hatta hatta öyle ki, seni anan her cismin
Şeklini şemâlini, bozuyorum, bil e mi…
Güneş olsan istemem ufkumun sabahına
Saydım senli yılları aşkımın günâhına
Aldırma sen yaş döken gözlerimin ah”ına
Şimdi artık gülerek, geziyorum, bil e mi…
Çektiğim çileleri hep hayıra yorarak
Yaptım muhasebemi, toplayıp çıkararak
Bu sana son mektubum; kalemimi kırarak
Yüreğimden aşkını kazıyorum, bil e mi…

Mecit Aktürk

Bir önceki yazımda « makalem var.
yorum yok
20
7 Kasım, 2017
ETİKETLER :

Yorumlar



Bir Yorum Yazmak İstermisiniz ?