Ölüme Yürüyüş


Ölüme Yürüyüş Şiiri

Bir meczup olup düşüvermekse benimkisi
Karanlıklara, tüm çıplaklığıyla
Düştüm ben,düştüm..düştüm..
Fakat göremediniz siz.
En Aksa yerlere çevirdiniz Gözlerinizi
Görmediniz.
Bakmak zordu elbet.
Neden görmek istenmeyen
bir düşkündüm ki ben sizin için?
Bu düşkünlüğe düşüren
yürek değilmiydi sizdeki?
Kapatın tüm ışıkları şimdi
Kapatın! Kapatın!!
Bir masum, tertemiz hayatı daha
kirlettiniz o zift kokulu vicdanınızla.
Şimdi kapatın ki görmeyesiniz
Görüpte acıyarak bakmayasınız
Son karesi işte bu senaryonun.
Bu son demin deryasında demlenmekti bana yakışan..
Sizede bigane kalmak..
Yine, herzaman ki gibi..
Yaklaşan birşey var..
Beni teslime çağırıyor..
Nedir bu buz kesti içimi biranda.
Ve..Dahada keskinleşiyor şimdi
Ne bu Ne?
Ölümün soğukluğumu yoksa?
Hayır! Hayır.. Bakmayın siz!
Görmeyin bu Bitişi.
Görünen ufka doğru bırakıp
özgürlüğe teslim oluyorum şimdi..
Son olmak Neydi ki bu filmde?
Göz kapaklarım.. Ağırca kapanıyor şimdi..
Kalsın bu insanlıktan bihaber
kalplerle dehr – i zaman size

Bahar Kaya


Yazar: Admin

Görüntüleme: 37 defa

Kategori: Şiir

Yayınlanma Tarihi: 11 Aralık 2017

Cevap bırakın