Yıldız Postalanması

Yıldız Postalanması

Yıldız Postalanması Şiiri

Yeni baştan yıldız postalanması
Zannedersem,
Siyah bir gölge ağaçlanması.
Defalarca terbiyenmiş çocuk mahzunluğu kadar
Boynu bükülmüşçesine
Gözünü kaldırdığında kuruması zamanın…
Eski bir şal gibi üzerinde kırıkların
Arkadan,
Ne çok mısra dökülmüş
Ağarmış tüm saçların hikâyesi
Kendi renginde…
Ben hiçbir zaman kırılmadım
Velayetini aldığım duygularla
Sadece kimsesiz kanatlandım.
Yalnızca uzandığım kartalları sevdim
Büyüttüm göğsümün gergefinde
Bir yükseklik korkusu
Hep avuçlarımda topraklandı
Ve tek bir şey soldurdu
Ve insanoğlu
Hep bir sıtmayla kol kola
Kuytu bir toprağın karanlığında
Bin bir gizemle yeşerdiklerini
Işığın sofrasına sunmasıydı
Titreye titreye…

Furkan Sağlam

Bir önceki yazımda « makalem var.
yorum yok
68
27 Temmuz, 2017
ETİKETLER :

Yorumlar



Bir Yorum Yazmak İstermisiniz ?