Yalnızlığın bittiği Yer

Yalnızlığın bittiği Yer

Yalnızlığın bittiği Yer Şiiri

Bazen kor olup, yürek dağlar gibi
Ruhuma bir damga vurdu yalnızlık
Yalnızsan eğer dermansız dizin
Şu fani dünyada kaybolur izin
Gözyaşı dinmeyen o kimsesizin
Sığınacak evi yurdu yalnızlık
Ne demeli yalnızlığın adına
Eremezsin lezzetlerin tadına
Bazen bir çocuğa bazen kadına
Adım nedir diye sordu yalnızlık
Bir nostalji olup mazide yaşar
Kükreyip, kabarır sel gibi taşar
İnsandır kaynağı, insanı aşar
Ve, tüm kainatı sardı yalnızlık
İçimdeki sancıyı çekemiyorum
Bir sevenim varmı ben bilmem ama
Yetişin can verdim ben ölüyorum
Aklım mazide kaldı özlem doluyum
Yarin yüreginde gurbetteyim ben
Alevli bir aşkın masum koruyum
Hiçmi sevenim yok mu sönüyorum ben
Hadi yürü yüregim gidelim burdan
Yarin gözlerinde bir masalım ben
Yar istemez seni ah ben neyleyim
Sakın aglama kalbim yanındayım ben

Bir önceki yazımda « makalem var.
yorum yok
68
23 Temmuz, 2017
ETİKETLER :

Yorumlar



Bir Yorum Yazmak İstermisiniz ?