Üzüntülü Sözler

Üzüntülü Sözler

Üzüntülü Mesajlar

Ay değil mevsim değil bir ömür geçti sensiz, keşke böyle sevmeseydim ağlıyorum çaresiz.

Geçirdiğimiz günlerde güldüğümüz yerlerde şimdi hazan rüzgârları esiyor gidiyorum rüzgârın estiği yere.

Uykusuz gecelerimde gözyaşlarımla yazdım adını kalbime güneşsiz günlerimde kanımla suladım resimlerimizi yeniden gelirsin diye!

Hadi git durma eller anlar belki değerini benden ayrılınca bendeki değerin yok artık bunu unutma eller değerini bulsun belki mutlu olursun!

Ağlayan kalbime yoktur derman sensiz kaldım dinlemiyor gönül ferman adını aldığımda ağzıma sözlerim ağlar o anda seviyorum seni bunu unutma!

Eski anılarla değil yeni nefretlerimle seviyorum seni sanma ki unutmadım seni kalbimdeki nefret unutmuyor seni!

Gözlerimden akan her damla yaş kalbimden akan bir damla kan gibi ölememi istiyorsan durma ağla bu canım sana feda…

İnsan sandım seni yüreğimi verdim yetmedi duygularımı hayallerimi sevdamı verdim ama ne yaptın sen anlamadın var olan her şeyi kirlettin adam sanmıştım seni bitti sana itimadım kayboldu duygularım çıkma karşıma bir tekmede ben atarım kurtuluş sana bu sözler

Bir gün hüzünlenirsen beni ara belki seni güldüremem ama seninle ağlarım. Bir gün ölmek istersen yine beni ara seni vazgeçiremem ama seninle ölürüm bunu asla unutma.

Herkes meleksin diyor! Bilmezler ki melek olmak ne zor. İyisin, güler yüzlüsün diyor! Bilmiyorlar kalbim ağlıyor. Acılara gam vursa da yüzüm. Kalbim gamsız olamıyor! Kedere inat yüzüm gülüyor.

Gözyaşım damarımda dolaşıyor! Ne desen nafile. Felek inat etmiş bir kere. Beni hep acılara boğuyor!

Bir gün beni nasıl paslı bir makasla nasıl da derinden budayıp gittiğini far kettim. Yeni bir filiz veremeyecek kadar derindi kesip attıkların. Sensizlikle oluşmuş hastalığıma senin bile çare olamayacağını benim için artık çok gecikildiğini anladım…

Hiç kimse görmesin tanımasın beni. Bu gece çekemem boş muhabbetleri. Dokunmayın bırakın kendi halime. Rüzgâr nerden eserse hesap kitap yok bu gece.

Yağmur, mutluluğuma gölge düşürmek için yağıyorsun aldırmıyorum. Niyetin beni ıslatmaksa ben zaten ağlıyorum.

Bir gün hayatin bütün güzelliklerinden vazgeçip ölüme sessiz sedasız gitmek istersen yanıma gel ki sana sensiz yaşamanın, sensiz olmanın olum olduğunu göstereyim.

Bilir misin ne zor ıslak gözlerle uyumak, dokununca kanayan bir kalp taşımak, hasret dolu gözlerle etrafa bakmak ve bilir misin ne zor bu hayatı sensiz yaşamak.

Neyi erken yaşadıysam, ona biraz geç kaldım. Neye en çok çalıştıysam, ondan düşük not aldım. Sen’in kapın açıkken, ben olunmaz çaldım.

Hani sevdamızla yeneriz diyorduk her şeyi aşkım! Hani aşarız sorunları diyorduk. Maalesef sen bir gururunu yenemedin bana geri dönemedin.

Bazen bu yüreğe bu kadar acı fazla deriz kendi kendimize. Ama hata bizde; küçücük yürekle kocaman sevmişiz, ne haddimize.

Hangisine ağlamalıyım? Hayatımı mahvedip beni bir çırpıda sildiğine mi? Onca yaptığına rağmen seni silemediğime mi?

Bir önceki yazımda « makalem var.
yorum yok
22
10 Ekim, 2017

Yorumlar



Bir Yorum Yazmak İstermisiniz ?