Tövbeliyim Ben

Tövbeliyim Ben

Tövbeliyim Ben Şiiri

Rest çekip, feleğe koyarım posta
Her gün ezilmeye tövbeliyim ben
Kendini düşünen tüm kalleş dosta
Derdimi dökmeye tövbeliyim ben
Bu gönül bahcemde eker biçerim,
Yalan ve doğruyu ben de seçerim
Aşkı gösterseler yandan geçerim,
Bir daha sevmeye tövbeliyim ben
İsmini yazsam yar güneş ve aya,
Kalırdım bu yolda ben yine yaya.
Beni güldürmeyen yalan dünyaya,
Bir daha gelmeye tövbeliyim ben.
Aşk dediğin hecelersen tek hece,
Çözülmesi çok zor olan bilmece.
Seni böyle anıp her gün her gece,
Gözyaşı dökmeye tövbeliyim ben.
Herkesi ben özüm gibi sanmışım,
Anladım ben çok yalana kanmışım.
Üflerim yoğurdu, sütten yanmışım.
Bir yuva kurmaya tövbeliyim ben.
Rastlamadım hiç sözünde durana,
Canım kurban tam hedefi vurana
Yemin ettim o mübarek Kuran’a
Bir daha sevmeye tövbeliyim ben
Remzi der ki, baktım ela gözüne
Damla damla aktım girdim özüne
Baş döndüren şehvet dolu sözüne
Bir daha inanmam tövbeliyim ben

Yazan : Remzi Timar

Bir önceki yazımda « makalem var.
yorum yok
107
10 Şubat, 2018
ETİKETLER :

Yorumlar



Bir Yorum Yazmak İstermisiniz ?