Hüznü Sevmez Papağanlar

Hüznü Sevmez Papağanlar

Hüznü Sevmez Papağanlar Şiiri

kadehlerimizdeki yâkut kristal parçacıklarıydı ayrılık
yutkundukça kesildi seslerle sessizliğimiz
en çok üşüdüğümüz yerden kanardık
masamızda dargın çiçekler
bir de Attilâ İlhan’ın ‘elde var hüzün’ü
uykusuzluğumu yırttım, gözlerimde kan yangını
uykusuzluğunu yırttın, gözlerinde eflâtun hâleler
sessiz sokaklardan geçtik bir başımıza ve birlikte
sabahın tanıkları serçeler bizimle sustu
konuşanlarsa sadece papağanlar
camları tüketince kadehlerimizi de vurduk içimizdeki duvara
boyun eğdik kendi bedenlerimizdeki dev düşmana
kan rengini kaybetti, biz birbirimizi

Ayten Çolakoğlu

Bir önceki yazımda « makalem var.
yorum yok
43
17 Ekim, 2017
ETİKETLER :

Yorumlar



Bir Yorum Yazmak İstermisiniz ?